Eifelgids.nl

Welkom op Eifelgids.nl
Het online magazine over het prachtige Eifellandschap in Duitsland.

Eifel informatie


Hotelzoeker

Bezienswaardige steden en dorpen

Doe tips

Eifel

Andernach

Andernach is een grote industriestad van bijna 30.000 inwoners in de Kreis Mayen-Koblenz op de rand van de Eifel. Het is een van de oudste steden van Duitsland. Andernach ligt op de linker Rijnoever tussen de monding van de Nette in het zuidoosten en Brohl-Lützing in het noordwesten. Direct aan de noordwestkant van de stad rijzen steile berghellingen op. De smalte in de Rijn tussen de zogenoemde Krahnenberg en de Engwetter aan de overkant, heet al sinds de Romeinse tijd “Porta Antunnacensis”, de “Andernachse poort”. Tot de gemeente Andernach behoren verder de dorpjes Eich, Miesenheim, Namedy en Kell met Bad Tönisstein. Over de weg is Andernach te bereiken via de A61, B9 en B256.Over het spoor wordt Andernach met meerdere lijnen bediend, waaronder intercity’s en hogesnelheidstreinen.

Andernach kent een oeroude bewoningsgeschiedenis. Er zijn onder andere zogenoemde venusfiguren van zo’n 15.000 jaar oud gevonden in het gebied. Uit de jonge steentijd, ± 5000 jaar v. Chr., zijn ook sporen van de bandceramische cultuur gevonden. En rond 1300 v. Chr. was het gebied dicht bevolkt. Andernach wordt beschouwd als een van de oudste Romeinse nederzettingen in Duitsland. Al in 55 v. Chr. werd er door Julius Caesar een houten brug over de Rijn gebouwd. In 486 werd de heerschappij over het gebied van Andernach definitief door de Franken overgenomen. In de Merovingische tijd was Andernach een koningsstad, waar vooral koning Dagobert I zich graag ophield. In de Karolingische tijd werd Andernach een koningspalts en in 870 viel Andernach toe aan Lodewijk de Duitser en werd daarmee deel van het zich vormende Heilige Roomse Rijk. In die tijd werd de stad ook drie maal door Noormannen gebrandschat. In de volgende eeuwen werd Andernach de speelbal van de aartsbisdommen van Keulen en Trier en uiteindelijk kwam Andernach in 1167 bestuurlijk onder Keulen, maar kerkelijk onder Trier. Door een reeks van oorlogen tussen het midden van de veertiende en vijftiende eeuw, verarmde Andernach aanzienlijk. In de zestiende eeuw veroorzaakten Wederdopers uit de Nederlanden sociale onrusten in Andernach. De aartsbisschop van Keulen werd in 1543 Luthers en eiste van het bestuur van Andernach dat ze hem in die stap volgden. Deze poging mislukte echter. De Dertigjarige Oorlog (1618-1648) ging aanvankelijk aan Andernach voorbij, totdat de stad in 1632 geplunderd werd door Zweedse troepen. Wat echter in die oorlog niet gelukt was, gebeurde wel in 1689 tijdens de Paltser Successieoorlog (1688–1697), alle verdedigingsmiddelen en vestingwerken van de stad werden door de Fransen verwoest en vervolgens in brand gestoken. Ook de volgende eeuw bracht de stad geen verlichting en de armoede gestaag toe in hetzelfde tempo waarmee het inwonertal afnam. Van 1801 tot 1814 was Andernach Frans. Deze tijd betekende een echte omwenteling voor de stad. De Russische bezetting in 1814 werd dan ook door een groot deel van de bevolking niet als een bevrijding ervaren. In 1815 werd Andernach Pruisisch. In 1858 werd Andernach aangesloten op het spoorwegnet. In de negentiende eeuw ontwikkelde Andernach zich tot industriestad, maar deze ontwikkeling stopte abrupt in de Eerste Wereldoorlog. In de Tweede Wereldoorlog ten slotte had Andernach te lijden van luchtaanvallen die grote delen verwoestten. In 1949 begon ook in Andernach het zogenoemde Wirtschaftswunder. In de jaren 60 kreeg Andernach een nieuwe haven, waardoor de stad nog een economische impuls kreeg. In dezelfde tijd werd ook het gemeentegebied uitgebreid door een gemeentelijke herindeling.

Tot de bezienswaardigheden van Andernach behoren de volgende bouwwerken. De ronde toren of Wehrturm uit ±1440 als blikvanger van de stad, de Maria Hemelvaartbasikiek met vier torens, de “Alter Krahnen” een laad- en loskraan uit 1561, de huidige Christuskerk die tot 1802 de voormalige Sint Nicolaaskerk van het Minorietenklooster was, dat in 1240 gesticht is. Verder de Rheintor of korenpoort waarvan het fundament uit 1200 stamt. De huidige opbouw is van 1899. Naast deze bezienswaardigheden is er nog veel meer bijzonders te bezichtigen in Andernach, zoals de restanten van de middeleeuwse vestingwerken en de ruïne van de stadsburcht en verschillende prachtige gebouwen in de oude stad. Een bijzonder kenmerk van Andernach is de zogenoemde “eetbare stad”; alle groenvoorziening in Andernach zijn eetbare planten aangeplant, zoals amandelen, perziken, mispels en dergelijke, die door de bevolking vrij geoogst mogen worden. In het stadsmuseum van Andernach is gevestigd in een oud stadpaleis. In dit museum worden vondsten uit de regio getoond en het is tevens een erfgoedmuseum. Het Johann Wintermuseum is gewijd aan de geschiedenis van de medische wetenschap.

Door zijn strategische ligging aan de Rijn en de rand van de Eifel, is Andernach een aantrekkelijke basis voor een vakantie. Er zijn vele dagtochtjes te maken in de omgeving, bijvoorbeeld naar de koudwatergeiser van Andernach. De omgeving is ook uitstekend geschikt voor wandel- en fietstochten. In de vele hotels, pensions, vakantiewoningen en andere onderkomens is er voor iedere beurs wel een overnachtingsmogelijkheid te vinden.

>> Dorpen en steden in de Eifel


Grotere kaart weergeven